อย่าได้ดูถูกที่เสื้อผ้า และสิ่งที่เห็น ผมสัมผัสมาแล้ว ยืนยันว่ามีจริง



เป็นอีกหนึ่งบทความดีที่ให้ข้อคิดดีๆ ในการสอนเรื่องการมองคนที่ภายนอก เพราะประโยคข้างล่างนี้ ผมสัมผัสหรือรู้จักคนเหล่านั้นมาแล้ว ยืนยันว่า มีจริง

ในขณะที่คนขายไก่ทอดข้าวเหนียวส้มตำ ซื้อรถคันละล้านกว่าด้วยเงินสด แต่คนบางคนที่ชอบแต่งตัวหรูหราเป็นหนี้แม้กระทั่งซื้อมือถือเครื่องเดียว?????

ไม่มีงานใดที่จะมั่นคงกว่างานอื่นๆ เพราะทุกงานต้องใช้แรงกายแรงใจทำ ไม่ไปทำก็ไม่ได้เงินค่ะ หาช่องของตัวเองให้เจอ



ผมเคยเห็นคนขายก๋วยเตี๋ยวป๊อกๆใต้ทางด่วน ขายได้วันละ 7-8 พัน เดือนนึงกำไรไม่ถึงแสนก็เฉียดแสนต่อเดือน

ผมเคยเห็นคนขายไส้กรอกย่างชิ้นละบาท ปั่นซาเล้งขายตอนกลางคืนขายได้วันละ 4-5 พัน กลางวันขับรถคันเป็นล้านไปจ่ายตลาด

ผมเคยเห็น คนเข็นรถผลไม้ ขายได้วันละ 2-3 พัน แต่ขอโทษกำไรพวกนี้ 70% เดือนๆ นึงมีเก็บเฉียดแสน

ผมเคยเห็นคนขายส้มตำไก่ย่าง ขี่มอร์ไซค์พ่วงขายกับเมียสองคน จอดตามไซด์งานก่อสร้าง จอดตามปั๊มน้ำมัน วันนึงมีกลับบ้าน 6-7 พัน กำไรครึ่งนึง เดือนนึงเกือบแสน

ผมเคยเห็นคนขายซูชิ 5 บาท ตลาดนัด ซื้อบ้านเงินสดหลังละ 5 ล้านมาแล้ว ก็เล่นขายได้วันละ 1-2 หมื่น จะซื้อไม่ได้ได้ยังไง

5 บาทก็จริงเลือกไปเลือกมาคนเดียวเกือบร้อย! คนเหล่านี้ รวยเงียบๆ แม้ไม่ได้ใส่สูททำงานห้องแอร์ แต่ขอโทษ…พวกนี้เดือนนึงหาเงินได้มากกว่า พนักงานทั่วไปถึง 10 เท่า

แถวสะพานตากสิน

มีผู้หญิงคนนึงข้ามมาจากฝั่งธน มาขายแซนด์วิช 20 บาท โต๊ะพับตัวเดียว ขาย 2-3 ชั่วโมงได้ 2 พันกว่าบาท!!!

หมูปิ้งเจ้านึงที่คลองถม คืนนึงขายได้ครึ่งแสน คิดดู???

อย่าได้ดูถูกอาชีพเหล่านี้

อย่าได้ดูถูกคนที่เสื้อผ้าและสิ่งที่เห็น

คนพวกนี้ไม่มีหรอกนะบัตรเครดิต

เขามีแต่เงินสด! คนพวกนี้มนุษย์เงินสด มนุษย์เงินล้าน